IPImen ، Firewall ، NGFirewall-UTM، آیپی ایمن، فایروال ایرانی ، فایروال بومی، یوتی ام بومی، یوتی ام ایرانی، فایروال نسل بعدی ایرانی، فایروال نسل بعدی بومی

DDoS Attack

کلمات رایج امنیت شبکه و فناوری اطلاعات IPImen

افزایش تقاضای بازار نرم افزار محافظت از حملات DDoS در بازه 2020 تا 2028

 

حمله DDoS یا Distributed Denial of Service نوعی حمله مخرب است که با ایجاد فشار بیش از حد در وب سایت با میزان بازدید بیشتر از سرور، ترافیک منظم شبکه را مختل می کند. هدف اصلی این نوع حمله سایبری غیرفعال کردن و از کار انداختن وب سایت ها است.

طی سالهای اخیر، این نوع حملات روند رو به افزایش داشته است و متعاقبا تقاضا برای بهترین نرم افزارهای محافظت از DDoS را افزایش می دهد. بسیاری از قطع دسترسی های برنامه ریزی نشده از مرکز داده ها به دلیل حملات DDoS اتفاق افتاده است. درجه بالای خطر DDoS به دلیل دسترسی آسان به ابزارهای لازم برای حمله و سود بالقوه آن از طریق اخاذی است.

این حملات بطور مستقیم مشاغل را هدف قرار داده و منجر به خسارات مالی و جانی قابل توجهی می شود و داشتن راه حل های قوی و مستحکم برای حفاظت از DDoS، تبدیل به امری حیاتی شده است.

طبق گزارش موسسه مارکت ریسرچ ، پیش بینی می شود نرخ رشد مرکب سالانه (CAGR) بازار نرم افزارهای محافظت از حملات DDoS برای سال 2020 تا 2028 به 14 درصد برسد.

 

آماری مهم که نشان از تقاضای روزافزون برای نرم افزاری محافظتDDoS دارد

تقاضا برای بازار نرم افزار DDoS به دلیل افزایش تصاعدی حملات چند جانبه DDoS و سهولت دسترسی به نفرات برا استخدام در حملات DDoS، در حال افزایش است.

این آمار، رشد مداوم در حملات مرگبار DDoS و نیاز قریب الوقوع به داشتن یک فضای محافظت قوی از DDoS را نشان می دهد.

  • بین سالهای 2014 و 2017 افزایش محسوسی در حملات DDoS برای نرخ افزایش 2.5 برابری مشاهده شده است.
  • تا سال 2020 ، تعداد کل حملات DDoS به 17 میلیون نفر رسید که هزینه هر کدام از این حملات بین 20 تا 40 هزار دلار در ساعت بوده است.
  • در سه ماهه دوم سال 2018، میانگین حجم و اندازه چنین حمله ای 26.37 گیگابایت بر ثانیه بوده است، که 967٪ افزایش یافته و در سه ماهه اول سال 2019 به 100 گیگابیت بر ثانیه رسیده است.
  • بزرگترین حمله تاکنون، حمله به GitHub در ماه فوریه سال 2018 با 1.3 ترابابت بر ثانیه بوده است.
  • چین بالاترین رتبه در بین عاملین حملات DDoS در سه ماهه سوم سال 2020 را داشته و 70.20٪ از کل حملات را به خود اختصاص داده است.
  • در سه ماهه سوم سال 2020، چین با 72.83٪ حملات، کشور پیشرو در اهداف حملات بوده است.
  • میزان فعالیت حملات DDoS بین سه ماهه چهارم سال 2019 و سه ماهه اول سال 2020، 542% افزایش یافته است.

پیش بینی می شود که حجم جهانی محافظت و کاهش حملات DDoS با افزایش 14 درصدی نرخ رشد مرکب سالانه ، از 2.4 میلیارد دلار در سال 2019 به 6 میلیارد دلار تا سال 2028 برسد.

عوامل موثر در رشد بازار محافظت و کاهش حملاتDDoS

حملات سایبری در چند وقت اخیر افزایش یافته است که بیشتر به دلیل تغییر جهت دیجیتالی شدن، افزایش تعداد دستگاههای متصل به اینترنت و افزایش قدرت محاسباتی پردازنده ها است. برای کاهش این تهدیدات نیاز به توسعه راه حل های نرم افزاری به شدت احساس میشود.

از اصلی ترین عواملی که می تواند باعث رشد بازار محافظت و کاهش حملات DDoS را بین سالهای 2020 تا 2028 بشود، افزایش نفوذ اینترنت اشیا (IoT) و دستگاه های متصل به اینترنت و تقاضای شرکت های کوچک و متوسط ​​است.

سازمان ها متوجه تأثیر این حملات شده اند و می خواهند از قبل برنامه ای برای مقاومت در برابر این دست حوادث داشته باشند.

حفاظتDDoS چگونه کار می کند

بسیاری از شرکتها با این سوال روبرو هستند که چگونه از وب سایت خود در برابر حملات DDoS محافظت کنم؟ امروزه فروشندگان زیادی وجود دارند که راه حل های نرم افزاری مختلفی ارائه می دهند که از وب سایت ها در برابر این حملات محافظت می کنند.

از الگوریتم ها و نرم افزار پیشرفته ای برای مدیریت ترافیک ورودی به وب سایت استفاده می کند. دسترسی به ترافیک مشکوک را مسدود می کند و اجازه می دهد موارد غیرمشکوک از  فیلتر آن عبور کنند.

راه حل پیشگیری ازDDoS

برنامه حفاظت DDoS شامل خرید و مدیریت تجهیزاتی است که می توانند ترافیک دریافت کننده را غربال کرده و در برابر حمله مقاومت کنند. سرویس های امنیتی مبتنی بر ساختار ابری و دستگاه های شبکه هستند که تهدیدات و مخاطرات ورودی را کاهش می دهند.

انتظار می رود بین سالهای 2020-2028 ، راه حل ها و خدمات سخت افزاری برای اطمینان از اتصال شبکه و کاهش خرابی در صورت خرابی تجهیزات یا برق رشد کنند.

حالت های گسترش و استقرار محافظت ازDDoS

وقتی صحبت از گستردگی میشود، بازار محافظت و کاهش حملات DDoS به ساختار ابری ، درون ساختاری و ترکیبی تقسیم می شود. انتظار می رود مدل ترکیبی در دوره پیش بینی شده، حداکثر رشد را داشته باشد. این حالت به سازمانها اجازه می دهد تا داده های با اهمیت خود را در ساختار خود نگه دارند و داده غیر مهم را به فضای ابری منتقل کنند.

در دوران اخیر، بسیاری از حملات DDoS توسط راهکار های داخلی و مبتنی بر ابر قابل شناسایی نبوده و سازمان ها نمی توانستند آنها را شناسایی و خنثی کنند. بنابراین آنها در حال تغییر به سمت یک مدل استقرار ترکیبی هستند.

بازیگران اصلی ارائه راه حل های تشخیص و کاهشDDoS

با افزایش حملات DDoS، تعداد عوامل ارائه دهنده راه حل های نرم افزاری برای شناسایی و کاهش حملات افزایش پیدا کرده اند.

بزرگترین عوامل حاضر در بازار عبارتند از نت‌اسکات، اینداسفیس مینیجد DDoS میتیگیشن، آکامای تکنولوژیز، کلودفلیر، لینک11، هوآوی تکنولوژیز، وریساین، نکسوس گارد.

بزرگترین سهم بازار در بازار محافظت و کاهشDDoS

طبق گزارش مجموعه مارکت ریسرچ، آمریکای شمالی بیشترین و بزرگترین سهم را در بازار محافظت و کاهش حملات DDoS در دوره پیش بینی شده داشته است. محرک های اصلی برای داشتن یک بازار بزرگ این است که این یکی از ابتدایی ترین راه حل های محافظت و کاهش DDoS بود و هیچ ارائه دهنده دیگری در این زمینه وجود ندارد. بسیاری از مشاغل در آمریکای شمالی برای در نطفه خنثی کردن این تهدیدات، راهکارهای محافظت و کاهش حملات DDoS را به عمل درمی آورند.

آسیا و اقیانوسیه (APAC) نیز شاهد افزایش رشد بازار خود را به دلیل رشد اقتصادی سریع و ثبات در کشورهای در حال توسعه و اصلاحات نظارتی بهتر خواهند بود.

در دوران اخیر و پیش رو، با تغییر روند تهدیدات و تاثیر حملات شبکه های DDoS در طول زمان، حملات DDoS بیشتر و پیچیده تر می شوند. اگرچه حجم حملات کاملا یکسان است، تعداد حملات به برنامه های خاص و هدف های حساب شده، به مقدار قابل توجهی افزایش می یابد.

هدف از راه حل های نرم افزاری حفاظت از حملات DDoS، کاهش بازه زمان خرابی حاصل از این حملات و افزایش در دسترس بودن وب سایت ها در راستای حفظ تولید و کارآیی مشاغل است. راه حل های نرم افزاری درون ساختاری، ابری و ترکیبی برای شرکت های کوچک، متوسط و بزرگ، قطعا بسیار راهگشا است.

افزایش حملات به شرکت های کوچک و متوسط و ناآگاهی کاربران

 

حملات سایبری به طور مکرر و بسیار جدی به ویژه بر شرکت های کوچک و متوسط (SME)، روند فزاینده ای را از خود نشان میدهند. متخصصان حوزه امنیت سایبری ارزیابی کرده اند که حملات سایبری در 5 سال آینده بیش از 5 تریلیون دلار هزینه به سازمان ها و نهادها تحمیل خواهد کرد.

ساده انگارانه است اگر تصور کنید که سرمایه گذاری های مستقل و هدف گذاری شده، تمرکز خود را از مجرمان سایبری دور نمایند، اما به طرز بسیار نامطلوبی، این نکته نمی تواند دور از حقیقت باشد. هر ساله تعداد زیادی از سازمان های کوچک قربانی حملات برنامه های مبتنی بر وب می شوند، بدین معنی که وقتی مجرمان برای دسترسی به سرور یا پایگاه داده از آسیب پذیری های کدگذاری سوءاستفاده می کنند، این نوع تهدیدات مخرب سایبری به عنوان برنامه های مبتنی بر وب شناخته می شوند.

به گزارش سایت ریکان‌ویت‌می، در مقایسه با حملات علیه سازمانهای بزرگتر، تعداد این حملات کمتر به نظر می رسد زیرا آنها معمولاً دارای یک تیم امنیتی داخلی هستند که به طور مداوم امنیت این نهادها را تامین میکنند و حتی اگر حمله ای صورت گیرد، توسط اخبار و دستگاه های رسانه های اجتماعی تحت پوشش قرار می گیرند، در حالی که حمله به شرکت های کوچکتر مورد توجه قرار نمی گیرد و تحت حمایت چندانی قرار نمیگیرند. این می تواند به نهادهای سرمایه گذاری خصوصی این احساس ناخوشایند را بدهد که همه دنیا در شرایط ایده آلی قرار دارند که از امنیت سایبری کافی برخوردار هستند. با این حال، شرکتهای کوچک در بیشتر موارد نسبت به شرکتهای بزرگ ناتوانتر هستند زیرا دارای سرمایه کمتری جهت اعمال تعهد امنیتی هستند.

 

مخاطرات قرار گرفتن تحت حملات سایبری

حملات سایبری خطری واقعی برای شرکتهای خصوصی هستند. این موضوع توسط موسسه پونمون در سال 2018 از طریق یک نظرسنجی بزرگ در زمینه امنیت سایبری تأیید شد. این بررسی شامل 1،045 سازمان کوچک و متوسط ​​در ایالات متحده آمریکا و انگلیس است.

در اینجا به برخی از یافته های اساسی اشاره شده است:

67% از پاسخ دهندگان در سال 2018 حداقل یک بار متحمل حمله سایبری شده اند. (در مقایسه با 61٪ در سال قبل).

کمی بیشتر از نیمی از پاسخ دهندگان که اطلاعات خود را از دست داده بودند و ادعا کردنده اند دلیل آن خطای کاربر انسانی ناآگاه یا یک کاربر بیرون از سازمان است.

سهم عظیمی از پاسخ دهندگان با حمله مهاجمان یا بدافزار مواجه شدند که مانع یافتن علت این اختلال یا مشکل آنتی ویروس سازمان آنها شده است.

دستگاه های تلفن همراه آسیب پذیرترین نقاط ورودی به شبکه های رایانه ای شرکت ها محسوب میشوند.

 

نوع حملات

  • بدافزار: بدافزار نام جمعی برای تعدادی از انواع نرم افزارهای مخرب است، از جمله ویروس ها، باج افزارها و جاسوس افزارها. اختصاریست برای نرم افزارهای مخرب؛ بدافزار به طور معمول شامل کدی است که توسط مهاجمان سایبری تهیه شده و برای آسیب رسانی گسترده به داده ها و سیستم ها یا دستیابی غیر مجاز به شبکه طراحی شده است.
  • فیشینگ: فیشینگ یک جرم سایبری است که در آن هدف یا هدفهای حملات، از طریق ایمیل، تلفن یا پیام متنی توسط شخصی که در شکل یک نهاد و سازمان قانونی برای جلب افراد جهت ارائه داده های حساس مانند اطلاعات شناسایی شخصی، اطلاعات بانکی و کارت اعتباری و رمزهای عبور است، مورد هجمه قرار میگیرند.
  • عدم پذیرش حملات مدیریتی: حمله ای برای خاموش کردن دستگاه یا شبکه که آن را برای کاربران مورد نظر خود غیرقابل دسترسی می کند. حملات DoS جهت نیل به هدف خود، با ارسال حجم زیادی ترافیک یا ارسال اطلاعات، باعث از دسترس خارج شدن آنها می شوند. در هر دو مورد، حمله DoS کاربران مجاز (کارمندان، اعضا یا دارندگان حساب) را از سرویس یا منابعی که امکان دریافت خدمات داشته اند، محروم می کند.
  • حملات مرد میانی یا Man-in-the-center: در حمله مرد میانی، یک هکر خود را در بین تو مرکز تبادل داده قرار میدهد تا اطلاعات را گردآوری و سرقت نماید.
  • تزریق SQL: این حمله شامل کدهای مخربی است که در یک عملگر SQL اعمال می شود (نوعی برنامه ریزی مدیریت پایگاه اطلاعات ایجاد شده توسط مایکروسافت).
  • سوءاستفاده Zero-day: این مورد حمله ای است که بین زمان آشکار شدن ضعف و تا رفع شدن آن اتفاق می افتد.

حملات می تواند از داخل یا خارج سازمان شما به وقع بپیوندد: حملات در داخل به طور منظم توسط نفرات ناسالم عضو مجموعه اجرا می شود. حملات بیرونی نیز ممکن است توسط کلاهبردارانی که در هر جای کره زمین یافت می شوند، انجام شود. حتی برخی از آنها ممکن است توسط agent های شرکت های دولتی انجام شوند.

 

تاثیر این حملات بر مشاغل کوچک

در یک حمله سایبری، پارامترهای متعددی میتوانند بر یک کسب و کار تاثیر بگذارند:

  1. آسیب رسیدن به یا از دست دادن اطلاعات الکترونیکی و دیجیتال: یک حمله می تواند به اطلاعات دیجیتالی موجود در رایانه های شخصی شما آسیب برساند. برای مثال یک آلودگی (بدافزار) می تواند سوابق تجاری شما را از بین ببرد، که به طبع تولید مجدد آنها یک چرخه طولانی و انرژی بر است که شامل تفکیک کردن مستندات و اطلاعات قدیمی است.
  2. هزینه های اضافی: این حملات برای ادامه روند کار ممکن است هزینه های اضافی ایجاد کنند. مثلا یک هکر به دو رایانه شخصی آسیب می رساند و شما را مجبور به جایگزینی دو ایستگاه دیگر می کند تا حداقل بتوانید تجارت خود را تا زمان برطرف شدن مشکل آنها رایانه های اسیب دیده، ادامه دهید.
  3. از دست دادن درآمد: ممکن است دچار مشکلات مالی و کاهش سرمایه شوید. به طور مثال حمله به زیرساخت مدیریتی، شما را وادار می کند تا تجارت خود را به مدت دو روز تعطیل کنید. این تعطیلی دو روزه باعث می شود هم درآمد و هم مشتری خود را از دست بدهید.
  4. مشکلات حقوقی امنیت شبکه و حریم خصوصی آن: به احتمال زیاد یک مجرم دیجیتال اطلاعات را از ساختار رایانه شما به سرفت میبرد و آن اطلاعات در اختیار طرف دیگری قرار میدهد (مثلا مشتری خاص خود)؛ این جمع آوری اطلاعات ممکن است باعث ثبت شکایت از شرکت شما و متهم شدنتان بشود. برای مثال یک برنامه نویس اطلاعات مربوط به تغییرات یا اقدامات آینده مشتری را می گیرد. این اطلاعات به دلیل سرقتی که رخ میدهد در اختیار یک هکر قرار میگیرد. متعاقبا مشتری از شما به اتهام اینکه بی احتیاطی شما باعث ایجاد یک ضرر مالی در سازمانش شده است و عدم توانایی در تأمین اطلاعات شکایت می کند.
  5. ضررهای تحمیلی: یک هکر کلاه سیاه اطلاعات حساس (شما یا شخص دیگری) را می دزدد و بعد از آن از شما 50 هزار دلار به عنوان باج مطالبه مینماید و در غیر اینصورت اقدام به ارسال آن اطلاعات در اینترنت می کند. سپس دوباره، شما به طور تصادفی باج افزاری را بارگیری می کنید که اطلاعات شما را رمزگذاری می کند و آن را غیرقابل دسترس و استفاده مینماید. مهاجم در ازای ارائه رمز الکترونیکی، تقاضای پرداخت پول می کند تا به شما امکان بدهد که به فایل های رمزگذاری شده دسترسی پیدا کنید.
  6. هزینه های اطلاع رسانی: همچنین به عنوان هزینه های اخطار نیز شناخته می شود؛ اکثر کشورها قوانینی را تصویب کرده اند که شما را ملزم مینماید تا به افرادی که اطلاعاتشان در زمان در اختیار داشتن آنها توسط شما مورد حمله قرار گرفته است، مشاوره و خدمات ارائه دهید. به همین ترتیب شما ملزم خواهید بود که در مورد گام هایی که نیاز است و در راستای حل مشکلات برمی دارید، اشاره کنید.
  7. آسیب رسیدن به اعتبار شما: یک حمله سایبری می تواند به شدت به جایگاه و اعتبار سازمان شما آسیب برساند. مشتری های احتمالی ممکن است از کار با شما خودداری کنند، زیرا اعتماد شما به چالش کشیده شده است و سازمان شما از کنترل ساختار داخلی خود ناتوان است یا حتی هرگونه ارتباط گرفتن و رابطه داشتن با شرکت شما به جایگاه و اعتبار آنها آسیب می رساند.

سبک جدید و خلاقانه حملات، دريافت باج بابت توقف حملات سیل آسا

حمله درخواست باج DDoS چیست؟

حمله باج DDoS یا  Ransome DDoS (RDDoS) زمانی است که گروه های خرابکار با تهدید سازمان ها یا اشخاص به حمله distributed denial of service (DDoS) اقدام به اخاذی میکنند. طرف خرابکار مورد بحث ممکن است حمله DDoS را انجام داده و سپس با یک نوشته درخواست باج خواستار پرداخت پول جهت متوقف کردن حمله کرده، یا ممکن است ابتدا درخواست باج مبنی بر تهدید به حمله DDoS را ارسال کند. در حالت دوم، ممکن است مهاجم در اصل قادر به انجام حمله نباشد، اما عاقلانه نیست که چنین تهدیدی را پوچ تلقی کرد.

بهترین راه محافظت در برابر حملات درخواست باج DDoS یک سرویس کاهش خطرات DDoS قدرتمند است. پرداخت باج به شخص یا گروهی که تهدیدها را انجام داده است هرگز فکر خوبی نبوده و نیست.

 

حمله DDoS چیست؟
حمله DDoS تلاشی برای درگیر و شلوغ کردن منابع یک برنامه، وب سایت یا شبکه است تا کاربران قانونی نتوانند خدماتی که میخواهند را دریافت کنند. حملات DDoS دقیقاً مانند انسداد ترافیکی در آزادراه ها، سیل بزرگی از ترافیک شبکه ناخواسته را به اهداف خود سرازیر میکند. منظور از حملات DDoS "توزیع شده"، این است که آنها ترافیک را از منابع مختلف (غالباً منابع جعلی) ارسال می کنند، که این عامل، مسدود کردن آنها را دشوارتر از حمله Denial of Service (DoS) که با استفاده از یک منبع واحد است، می کند.
لازم به ذکر است که مهاجمان DDoS از تعدادی پروتکل شبکه مختلف استفاده می کنند.
حملات DDoS می تواند تأثیرات عمده ای بر عملیاتی بودن فعالیت های سازمان ها داشته باشد. برای بسیاری از مشاغل، هر بازه زمانی خرابی به معنای از دست دادن درآمد است. اگر سازمانها برای مدت زمان طولانی آفلاین باشند، ممکن است متعاقبا اعتبارشان را نیز از دست بدهند.

 

حمله DDoS باج چگونه کار می کند؟
بیشتر حملات باج DDoS با ارسال یک متن درخواست باج به هدف مورد نظر که در آن مهاجم شرکت یا سازمان را تهدید می کند، آغاز میشود. در بعضی موارد، یک مهاجم ممکن است یک حمله اعلانی کوچک انجام دهد تا جدیت خود را قبل از ارسال درخواست باج نشان دهد. اگر تهدید واقعی باشد و مهاجم تصمیم به پیگیری آن بگیرد، حمله به صورت زیر انجام می شود:

1. مهاجم شروع به ارسال ترافیک حمله به سمت هدف می کند. آنها می توانند از بات نت خود یا سرویس DDoS که برای انجام حمله راه اندازی کرده اند، استفاده کنند. چندین نفر که با هم کار می کنند نیز می توانند با استفاده از ابزار DDoS ترافیک حمله ایجاد کنند. ترافیک حمله می تواند لایه های 3 ، 4 یا 7 را در مدل OSI هدف قرار دهد.

2. برنامه یا سرویس مورد نظر تحت تأثیر ترافیک حمله قرار می گیرد و یا با افت سرعت مواجه شده، یا به کل خراب می شود.

3- حمله تا زمان اتمام منابع مهاجم ادامه می یابد، آنها به دلیل دیگری ممکن است حمله را غیرفعال کنند و یا هدف حمله قادر به کاهش مخاطرات حمله است. روش های کاهش خطر شامل محدود کردن بازه، مسدود کردن IP، blackhole routing یا سرویس محافظت DDoS باشد. سه مورد اول در برابر حملات با توزیع گسترده، دشوار است.

4- مهاجم ممکن است در خواسته های خود برای پرداخت تجدید نظر کند، حملات بعدی را انجام دهد، یا هر دو را اعمال کند.

 

به طور معمول چه چیزی در یک متن درخواست باج DDoS ذکر میشود؟
متن درخواست باج DDoS، پیامی است که از طرف عامل خرابکار به یک شرکت ارسال می شود و درخواست پول میکند، در صورت عدم پرداخت، عامل مخرب حمله DDoS را انجام می دهد. اغلب این موارد از طریق ایمیل ارسال می شوند. گاهی اوقات مهاجم چندین پیام ارسال می کند و در هر پیام جزئیات بیشتری در مورد تهدیدها یا خواسته های خاص خودشان مطرح می کنند.

تهدید
تهدید موجود در یادداشت درخواست باج حمله DDoS می تواند به چندین شکل مختلف باشد:

عامل مخرب ممکن است به اعتبار حمله DDoS قبل، هدف را به حمله دیگری تهدید کند.
آنها ممکن است بر مبنای حمله DDoS که در حال حاضر بر روی هدف در حال انجام است، درخواست باج کنند.
آنها ممکن است هدف را به حمله DDoS در آینده تهدید کنند، که ممکن است در یک زمان خاص با نامشخص انجام بپذیرد.

 

جزئیات تهدید به حمله
برای خطرناکتر جلوه دادن تهدید، ممکن است مهاجم ادعا کند که توانایی انجام حمله DDoS با اندازه و مدت مشخص را دارد. این ادعاها لزوماً درست نیستند: فقط به این دلیل که کسی ادعا می کند قادر به حمله 3 Tbps است که 24 ساعت طول می کشد، به این معنی نیست که آنها در واقع منابعی را برای انجام آن دارند.

 

وابستگی گروهی
برای افزودن اعتبار به تهدیدات خود، مهاجم ممکن است ادعا کند که به گروه های معروف هکر مانند Fancy Bear، Cozy Bear، گروه Lazarus ، Armada Collective یا دیگران وابسته است. این ادعاها ممکن است درست باشد اما تأیید آنها دشوار است. این ممکن است بلوف یا یک اقدام copy-cat از طرف مهاجم باشد.

 

تقاضای پرداخت و دستورالعمل های ارسال باج
متن درخواست باج در انواع پرداخت مختلفی تقسیم بندی می شود. پرداخت در قالب بیت کوین یک درخواست مشترک است، اما ممکن است مهاجم با ارز دیجیتال رمزپایه دیگری یا با ارز مجاز از طرف دولت (دلار ، یورو و غیره) باج مدنظرش را نیز بخواهد. به طور مشترک، آنها معمولاً مبلغ مشخصی را درخواست می کنند و دستورالعمل های تحویل پول را ارائه می دهند.

 

مهلت یا محدودیت زمانی
سرانجام برای بیان فوریت مطالبه آنها و افزایش احتمال پاسخدهی مجموعه هدف، متن درخواست باج ممکن است قبل از شروع حمله تهدید شده، یا برای اینکه حمله فعلی پایان یابد یک مهلت دشوار و محدود را برای تحویل باج معین کرده باشد. برخی از مهاجمان به ازای هر ساعت یا روز تاخیر و عبور از مهلت مقرر، ممکن مبلغ درخواستی خود را افزایش دهند.

 

آیا پرداخت باج ایده خوبی است؟
نه. گذشته از اینکه پرداخت باج مستلزم دادن پول به مجرمان است، پرداخت باج تضمین نمی کند که مهاجمان فعالیت خود را متوقف کنند. برعکس، سازمانی که باج می دهد حتی هدف مطلوب تری است: این سازمان نشان داده است که مایل است خواسته های مهاجمان را برآورده کند و بنابراین به احتمال زیاد خواسته های آینده آنها را نیز برآورده خواهد کرد.

علاوه بر این، هر چقدر مهاجم پول بیشتری بدست آورد، بهتر قادر به تأمین بودجه عملیات باج گیری خود و گسترش توانایی های خود برای حملات آینده خواهد بود.
در نهایت همیشه این احتمال وجود دارد که تهدید قابل انجام نباشد و یک سازمان برای هیچ و پوچ، پول و باج را پرداخت کند.

مشاغل در پی حملات DDoS از انها درخوسات باج میشود، باید این موارد را به مقامات مربوطه مجری قانون گزارش دهند و برای دفاع از خود در برابر حملات احتمالی، در صورت اجرای تهدیدات، ضمانت هایی را در نظر بگیرند.

 

آیا اکثر تهدیدات باج DDoS قابل انجام هستند؟
تمام تهدیدهای امنیتی باید جدی گرفته شوند. با این حال، همه تهدیدات باج DDoS واقعی نیستند. ارسال یک ایمیل کوتاه دریافت باج نسبتاً آسان است. برای انجام حملات گسترده و بزرگ DDoS، جهت نگهداری، مدیریت و فعال کردن شبکه بزرگی از دستگاههای در معرض خطر (معروف به botnet) به منابع بسیار زیادی نیاز است.
همانطور که گفته شد، بسیاری از خدمات به کارگیری و انجام حملات DDoS در دارک وب موجود است و ممکن است مهاجم برای انجام حمله با یکی از این سرویس ها قرارداد ببندد. به طور طبیعی این هزینه برای مهاجم مستلزم پرداخت پول است، که آنها می توانند از طریق تهدیدات دریافت باج DDoS، آنرا بدست آورند.
معمولاً حملات DDoS یک بازی اعداد است. خواه طرف خواستار باج، قادر به انجام تهدیدهای خود باشد یا خیر، آنها برای پرداخت و دریافت باج روی درصد کمی از اهداف خود حساب می کنند.
به جای تلاش برای ارزیابی اعتبار تهدید و احتمال حمله، ایمن ترین راه استفاده از سرویس محافظت DDoS است که می تواند یک ساختار وب یا شبکه را به هر شکل ممکن بصورت آنلاین حفظ کند.

 

تفاوت حمله باج DDoS و باج افزار چیست؟
حملات باج افزاری یکی دیگر از انواع رایج اخاذی آنلاین است. باج افزار نرم افزاری مخرب است که سیستم ها و پایگاه داده های یک سازمان را رمزگذاری می کند و آنها را غیرقابل استفاده می کند. هنگامی که رمزگذاری کامل شود، مهاجم در ازای رمزگشایی سیستم های سازمان، پول مطالبه میکند. باج افزار باید به نوعی وارد سیستم ها یا شبکه های داخلی کسب و کار شود. پیوست های ایمیل مخرب همراه با حملات فیشینگ، عامل مشترک این نوع تهدیدات است.

برخلاف حمله باج افزاری، حمله باج DDoS سیستم های یک شرکت را رمزگذاری نمی کند. این حملات فقط هدفشان، آفلاین کردن آن مجموعه است. همچنین قبل از اجرای آن نیز، نیازی به دسترسی مهاجم به سیستم های داخلی یک کسب و کار نیست. با این وجود، با داشتن محفاظت به حد کافی قوی DDoS، حمله باج DDoS نمیتواند تاثیر بسزایی بر عملکرد یک کسب و کار ایجاد نماید.